نمیدانم شاید بزرگان در میان سخنان خود گفته یا شاید اشاره کرده اند که ما با طبیعت زنده ایم قدر طبیعت را بدانیم همان طور که مثلا در ورودی برخی مناطق جنگلی روی تابلو نوشته شده جنگل ها ریه های زمین میباشند و...

کاش به طبیعت به دشت و کوه و جنگ و رودخانه و...احتام بگذاریم قبل از رفتن به هر مکان طبیعی فکر بازگرداندن زباله ها از آنجا باشیم از آتش کردن در مناطق جنگلی جدا بپرهیزیم میگویند یک درخت پسته وحشی برای آن که بنه آن از شروع به ضخامت یک دسته بیل مثلا3inch برسد صد سال زمان لازم است حال درختانی که به این عظمت رسیده اند چه سال هایی را پشت سر گذاشته اند.

فرهنگ سازی کنیم خصوصا در مورد ظروف یک بار مصرف که در مراسمات مختلف توزیع میشوند حتما جمع آوری و به نحو صحیح معدم شود.

به نظر من شاید آتش سوزی برخی مناطق جنگلی باقی ماندن آب درون بطری های آب معدنی باشد که در فصل تابستان از شدت تابش نور خورشید و عمل کردن این بطری های محتوی آب مانند ذره بین است که باعث آتش سوزی میشود.

بیایید فرهنگ سازی کنیم که هر مکانی از طبیعت که پا میگذاریم قسمتی از آن محدوده را خودمان پاک سازی کنیم از تمام ضایعات و آشغال هایی که غیر قابل تجزیه در طبیعت می باشند.

پیامبر اکرم فرمودند 

شکستن هر شاخه درخت به منزله شکستن بال فرشتگان است